Knopjes

Weer een slapeloze nacht, muziek staat knalhard aan...dit keer ben ik niet alleen.
Carmel is boos, die heeft honger maar eigenlijk heb ik nog geen zin om op te staan en voer te gaan klaar maken.  Het is moeilijk om ook maar aan slapen te denken als je hooft overloopt van de ideeën. Af en toe denk ik dat die creativiteit nog eens mijn ondergang word. Die muziek is slecht voor je concentratie, zeker als er iemand heel hard mee fluit en de tekst te hilarisch is voor woorden.
Geen tekst om te herhalen overigens...


vandaag ben ik de hele dag bezig geweest met sivar en met een geheim project waar ik nog helemaal niks over ga vertellen. Sivar weet hoe hij een vrouw voor zich moet winnen, je kijkt eens leuk, je gooit met al je kracht een emmer om en strekt je nek omdat je jeuk hebt en niet kan krabben.
Ik krab sivar eens achter zijn oor en hij kijkt blij omhoog, schuifelt een stukje verder omdat hij daar ook eigenlijk wel een plekje heeft die jeukt. Zucht...die fret is zo bijzonder dat het met geen enkele letter op papier te beschrijven valt, maar eigenlijk zijn ze dat allemaal, elke fret heeft "iets" waarover je gewoon niet uitgepraat raakt.

Ondertussen word mijn schrijfsel gestoord door een wederom erg hilarisch nummer die nergens over gaat maar toch helemaal niet slecht klikt, het doet me ineens aan jaymz denken...

Jaymz heeft een knopje kwam ik gister achter...als je daar op drukt vliegt hij in zijn achteruit al weaselwardancend tegen alles aan als zo'n pinball spel die je bij snackbarren wel eens tegen komt. Een gaaf knopje...volgens mij heeft iedere fret er eentje maar deze zit goed verborgen, niet elke fret zal zomaar zijn knopje bloot geven omdat dit knopje zorgt voor zo veel vermoeidheid dat het enige wat je daarna nog kan doen als fret "plat op je buik liggen als een vloerkleed" is. 't is wel een knopje dat zeer handig is voor fretten met zo veel energie dat ze na uren spelen nog niet moe zijn.

Als het aan jaymz saru en shiye ligt spelen ze uren achtereen, terwijl de meeste fretten na die tijd zelfs al vrijwillig aan je been staan om in de kooi getild te worden.

Tim is ondertussen tot de conclusie gekomen dat hij liever een ijsbeer is, hij gaat geregeld plat op de vloer liggen om te kijken of hij al op een kleedje lijkt, midlifecrisis, dat kan niet anders. Ze worden allemaal al zo oud, het leek nog gister dat ze pups waren en nu...

Soms lijkt het echt alsof de tijd voorbij vliegt, het ene moment heb je jonge donders die de boel onveilig maken en voor je het weet noem je de eersten al bejaard. Een ellendig gevoel dat straks al die verschillende kopjes plaats maken voor anderen en het leven voorbij gaat zonder dat je er echt erg in hebt...het voelt alsof je geregeld stukken uit hun leven mist, ze gaan veel te hard allemaal.

Ondertussen heeft carmel de strijd opgegeven, die denkt vast dat ik haar oversla vandaag.
Nu net bedenk ik dat tim ook zo'n knopje heeft, waarneer je hem met zijn kop eerst langzaam op de grond laat zakken gaat hij vreselijk idioot liggen rollebollen, ook saru heeft er eentje...naar hem hoef je maar te zwaaien en hij gaat omrollen tot hij er duizelig van word.

De rest van de knopjes heb ik nog niet gevonden, alhoewel...shiye lijkt bezaaid met knopjes, ik lijk ze ook iedere keer allemaal tegelijk te raken. Af en toe vraag ik me af of hij niet een "epileptische aanval" knop heeft, die fret kan zo ongelofelijk idioot doen. En leren kan hij ook al niet, dagelijks tijdens ons bedspring feestje word hij zo enthousiast dat hij in een hoge sprong het bed mist en je hem langzaam naar beneden ziet glijden terwijl hij zich krampachtig probeert vast te houden met zijn veel te grote poten. Tijdens zijn glijder trekt hij een bek die goud waard is, zo'n bek die er bijna voor zorgt dat ik in mijn slappe lach zelf het bed af rol. Als hij mislukt als fret kan hij altijd nog in een circus terecht.

ach...wederom een dag in huize gaos, waar niks gaat zoals het gaan moet en alle fretten knettergek zijn.

 

Marjolein en de monsters