Foto's maken

’t Is weer echt winter, alhoewel het nieuwe jaar al begonnen is, is de lente nog erg ver weg. De frettenkamer is ijskoud en de fretjes liggen in stapels fleece dekens opgerold om maar een beetje warm te blijven. Uiteraard met uitzondering van Saru die altijd origineel wil blijven en daarom boven op de bult in dekens gerolde fretten slaapt. Vanmiddag heb ik geprobeerd foto’s te maken van de logees.

Ik heb een leuke koloniale boekenkast waar een dierenencyclopedie staat die erg leuk kleurt bij een frettenfoto. Natuurlijk had ik kunnen weten dat het bijna onmogelijk zou zijn om 5 fretten tegelijk in de boekenkast te houden zonder dat de boeken van de plank gingen of erger, maar gelukkig… ferrettone doet wonderen. Daar sta je dan, camera in de aanslag…een beetje huiverig (stel dat ze vallen) te wachten tot ze toevallig alle 5 de zelfde kant op kijken.

Na poging 27 word je het wel zat en smeer je je mooie houten kast helemaal vol met ferrettone om toch maar iets anders dan 2 koppie’s en 3 konten te fotograferen. Zelfs dat…gaat finaal de mist in waarneer xena struikelt en zo naar beneden kukelt net voordat je de foto kan maken, inmiddels zit je kast vol met ferretone, heb je een zielige fret in je hand en ligt de camera op de grond omdat je handen te kort komt en alle fretten ineens hebben besloten met zijn allen naar beneden te springen. De fles ferrettone word leger en leger en de fretten hebben inmiddels een overdosis te pakken.

Uiteindelijk lukt het wel, het kost je wat moeite, een hoop ferrettone en een plakkerige boekenkast maar uiteindelijk zal je je foto krijgen…

Als frettenhouder ontwikkel je een engelengeduld, niks word te gek en je doet de gekste dingen om toch nog het idee te hebben dat je iets voor elkaar krijgt, misschien word het voor Bert Visser tijd voor een programma creatief met fretten…en dan moet hij vooral de helm niet vergeten! Mijn frettenhok heeft helaas een constructie foutje, de deuren gaan vanzelf weer open als je ze niet met slotje af sluit. Heeeeel handig vooral als je haast hebt en je gauw nog een fret in het onderhok probeert te stoppen waarna je omhoog komt en volop in de punt van de deur knalt.

Ik loop al ruim een week met een bult op mijn kop, niet echt charmant maar ach…ik kan de fretten altijd nog de schuld geven. Op de een of andere manier is het bij de constructie een beetje mis gegaan maar ik ben niet technisch genoeg om dat op te lossen…dus hoeveel bulten er nog gaan volgen…geen idee maar ik heb besloten om ze maar te gaan sparen of iets dergelijks, dan lijkt het toch niet volledig nutteloos. Goh hoe zou ik toch aan die vergeetachtigheid komen???

De fretten vinden het gaaf, baas ligt op de grond te creperen van de pijn en de fretten hangen er allemaal omheen en zien gelijk mogelijkheden om me als opstapje naar de tafel te gebruiken. Zucht, medeleven kan er echt niet vanaf als er nutriplus op de tafel ligt.

Naast me siert een opgezette steenmarter mijn computer…als die fretten niet uitkijken… Ach ze zijn wel lief, ze bezorgen je alleen regelmatig koppijn.

Marjolein en de monsters