Afscheid nemen

Afscheid nemen van een dier is nooit makkelijk, je leeft jaren samen, zorgt voor ze met alle mogelijke middelen die je hebt en dan ineens...worden ze ziek en kom je voor een hele moeilijke  beslissing te staan...hoe nu verder?

Fretten zullen niet gauw laten merken dat er iets mis is, dit is eigenlijk wel dier eigen. Dieren zullen van nature zo lang mogelijk volhouden dat er niks aan de hand is, want doen ze dit niet dan betekend dit onherroepelijk de dood. Ook al is een huiskamer niet echt een natuurlijke omgeving te noemen, dat stukje instinkt zit nog steeds in onze fretten in geprogrammeerd.

Ga er dus vanuit dat een fret zich altijd slechter voelt dan hij er uit ziet, ziektes zal je veelal te laat merken wanneer je een fret niet goed genoeg bekijkt. Kijk dus altijd twee keer zodra er iets in gedrag veranderd, slapen ze langer of spelen ze minder met elkaar? Dit zijn allemaal tekenen dat er iets niet helemaal in orde is. Wanneer je goed genoeg kijkt zullen dingen je al opvallen voor een fret zo ziek is dat je echt duidelijk merkt dat er iets niet in orde is.

Maar wat nou als de prognose heel slecht is, stel je fret heeft bijvoorbeeld lymfoma (lymfeklierkanker) en het vooruitzicht zal zijn dat het alleen maar bergafwaarts zal gaan tot de fret zelf niet meer kan.

Er komt een moment dat wij allemaal knopen moeten doorhakken, hoe moeilijk dit ook is. Onze zorg stopt niet daar waar hun einde begint, wij zijn verantwoordelijk een dier niet langer te laten lijden dan nodig is. En wanneer de prognose zo slecht is dat er geen kans op herstel bestaat, vraag jezelf dan af hoe ver je zou moeten gaan. Hou rekening met je fret bij het maken van een beslissing. Speelt hij nog? Heb je nog het idee dat hij nog iets in zijn leven heeft waar hij plezier aan kan beleven of blijft het alleen maar bij een rondje door de kamer en gaat hij daarna gauw weer slapen?

Wij mensen zijn een emotionele diersoort, wij klampen ons als het even kan aan alles vast wat mogelijk is, ook dat kleine beetje hoop wat er misschien nog zou zijn (of waarvan we denken dat het er is). Wanneer je dier zo ziek is dat er geen kans op genezing bestaat, beslis dan voor je dier en niet voor jezelf. Is er voor hem/haar nog kwaliteit van leven, wat is het vooruitzicht? Moet je wachten tot je fret zo ziek is dat er echt niks meer is wat je kan tegenhouden een beslissing te nemen, of moet je dit juist proberen voor te zijn?

Persoonlijk denk ik dat laatste, wij zijn het aan onze dieren verplicht ze lijden te besparen. Ook als dit betekend dat we misschien onze eigen emoties en neigingen om door te blijven gaan aan de kant moeten zetten. Een dier zal van nature doorgaan tot hij/zij niet meer kan...wanneer dat dus gebeurd zijn we eigenlijk al veel te laat en hebben we ons dier veel langer laten lijden dan eigenlijk nodig is. Een dier kan er niet om vragen, noch je vertellen hoe hij zich voelt. Aan ons dus om zo veel mogelijk rekening te houden met zijn/haar kwaliteit van leven.

Te vroeg laten inslapen bestaat niet bij ongeneselijk zieke fretten, waarom zou je wachten tot je fret instort als je dit kan voorkomen? En verdient een fret het om lang te moeten lijden puur omdat wij geen afscheid kunnen nemen? Wanneer ook jij voor deze beslissing komt te staan...denk dan aan je dier en niet aan jezelf. Zorgen voor betekend tot het einde dus zorg er voor dat je ook daar doet wat je kunt om je fret verder lijden te besparen.